Ukształtowanie Powierzchni

 

Najwyższym szczytem górskim Bieszczad jest góra zwana Tarnicą która ma wysokość 1346 metrów nad poziomem morza. Lasy zajmują ponad 70 procent powierzchni tych gór, głównie są to lasy bukowe którego udział wynosi 50 procent oraz jodła której udział wynosi 35 procent. Występują tu także takie gatunki jak jesion, grab, sosna czy jodła. Najciekawszym piętrem Bieszczad jest piętro pogórza, które występuje tylko w głębi gór tylko w dolinach rzecznych. Piętro pogórza tworzą tak zwane lasy grabowe składające się z wielu gatunków drzew głównie liściastych, czyli grabów, dębów, jesionów, modrzewi i brzozy. W górach można wyróżnić kilka pasm, które znacznie różnią sie od siebie wysokością i ukształtowaniem. Pierwsze pasmo to pasmo łupkowskie, które rozciąga sie od łupkowa aż do samej granicy Ukraińsko - Polskiej. Drugim pasmem jest pasmo Połonin znoszące się ponad 80 metrów nad poziomem morza, jedne z najbardziej znanych połonin to Połonica Caryńska i Połonica Wetlińska. Obydwa te szczyty wznoszą się na wysokośc 1000 metrów nad poziomem morza.